Aby-Jo Elshot, Talentvol, intelligent en mooi

Het onderstaande artikel over BM'mer Aby-Jo verscheen vandaag in De Ware Tijd en ik heb het dan ook daaruit overgenomen. Ahum, ben natuurlijk trots dat ik 3 van de 4 foto's heb gemaakt. BM Rocks!!!

---------------------------------

Aby-Jo Elshot
Talentvol, intelligent en mooi

20/09/2008

Met een hartelijke en brede glimlach word ik verwelkomd. Ik voel me meteen op mijn gemak als ze me de trap op lopend nogal twijfelachtig vraagt; "zo, wat is het dat jullie precies willen weten?

 Er zijn zoveel interviews van me afgenomen dat ik denk dat de lezers nu wel genoeg van me zullen hebben." Aby-Jo Elshot is voor mij een jonge vrouw met veel doorzettingsvermogen en een sterke wil. Een schoonheid, die zo natuurlijk is, dat zij ondanks haar nonchalant opgestoken haren en "huiskleren" altijd een zekere flair en charisma uitstraalt. Haar door de jaren heen verworven bekendheid lijkt niet naar haar bolletje te zijn gestegen. Na tegenslagen, maar ook een hoop successen, is ze nog altijd dezelfde serene beauty.

Na het door haar aangeboden drankje te hebben genuttigd, vuur ik de eerste vraag meteen op haar af. Een ieder vraagt zich zo een beetje af wat je nu precies doet. We zien je namelijk niet zo vaak op de catwalk of over straat. Houd je soms niet van het uitgaansleven? "Ja, niet dat ik er niet van houd, maar ik ben meer een huismuis. Ik voel me op zijn prettigst als ik in een vertrouwde omgeving ben." Ze lacht en maakt een nonchalant gebaar met haar handen. "Nou ja, dan praat ik niet over de maand december hoor. In december ga ik nogal veel  uit; maar dat kan ook niet anders, het is immers oudjaar en dan komen de meeste mensen los.”

Achterover zittend in haar stoel ziet zij eruit alsof ze voor de camera poseert. Ik neem aan dat als je keer op keer moet poseren, je dat zonder het te weten in je dagelijkse routine meeneemt. Hoewel zij op dit moment het topmodel van Suriname is, is het geruime tijd stil geweest rond haar modellencarrière. "Dat komt omdat de Surinaamse markt voor mij al verzadigd is. Ik kan jammer genoeg niet groeien en me verder op dat gebied ontwikkelen in Suriname, hoe graag ik dat ook wil. Het is me vaker aangeboden me permanent in het buitenland te vestigen, maar ik moet toegeven dat ik me in geen enkel land zo thuis voel als hier.

Dus ik ga een tot twee keer per jaar op en neer tussen Suriname, soms het Caribisch Gebied en Nederland, omdat ik meestal opdrachten krijg vanuit Europa. Mijn laatste twee jobs waren voor een telecommunicatiebedrijf dat te St. Maarten gevestigd is en een hair award show van L’ Oreal in Hilversum. Verder moet ik ook toegeven dat ik in het buitenland beter gewaardeerd wordt, weet je. Als ik hun product goed heb vertegenwoordigd, merk ik dat ook op de manier dat ze met me omgaan. En dat klein gebaartje van hun kant doet toch wel wat. Vaker vraag ik me af of ik mijn werk naar behoren verricht en als ik zo op handen word gedragen door mijn buitenlandse opdrachtgevers, motiveert het me heel veel. Maar wat ik eerlijk waar erbij moet vermelden is dat men in het buitenland, vooral Europa, niet echt let op je talent maar op je huidskleur. Dat is wel een minpunt, als je het mij vraagt. Het kan erg demotiverend werken op iemand terwijl motivatie en appreciatie heel belangrijk zijn bij dit werk."

Wil je je hele leven model zijn? "Nee!"  Met een stralende glimlach vervolgt ze. "Totaal niet. Zoals ik al zei, vind ik het belangrijk dat ons land goed wordt uitgedragen. Ik wil niet altijd model zijn, maar wil me wel bemoeien met de modellenwereld. Ik wil graag iemand achter de schermen zijn die modellen traint, dus hoe ze moeten lopen en zichzelf moeten uitdragen. Dat zie ik wel in mijn straatje liggen. Ik heb een schoonheidspecialistenopleiding achter de rug, dus jullie gaan nog veel meer van me zien. Verder houd ik ook ervan mensen op te maken. Daarvoor heb ik niet gestudeerd hoor, het is meer een hobby. Ik heb altijd geleerd dat als je van iets houdt en je je ermee bezighoudt, dus echt geconcentreerd, dat je de vaardigheden dan wel langzaam maar zeker ontwikkelt.  Ik mag dan niet mijn hele leven model blijven, maar zo snel komen jullie niet van me af."

Aansluitend op haar antwoord, vraag ik meteen haar mening over de modellenwereld in Suriname. "Model zijn is meer dan men denkt. Het omvat meer dan alleen een mooi figuur, een leuk kopje en de juiste lengte. Je moet de uitstraling van een model wel hebben, dus het moet in je straatje liggen. Ik heb vaker Surinaamse modeshows bekeken en sommige van de dames voldoen niet aan alle eisen. We zijn dan wel een klein land en kunnen het 'nog' niet op professioneel niveau doen als daarbuiten, maar het moet ergens beginnen. Het is heel belangrijk dat modellen aan de bovengenoemde eisen voldoen.

Er zijn tegenwoordig veel toeristen in ons zonnig land en dan is het wel van belang dat er een goede indruk wordt gemaakt. Suriname moet op een goede manier uitgedragen worden. Als het andere landen, die niet eens zo geïndustrialiseerd zijn lukt hun land goed uit te dragen, moet het ons ook lukken. Ik heb er geloof in dat het goed zal komen. Dat is ook van de redenen dat ik samen met Judith en Henk Uterloo een modellenbureau (Doré Models) heb opgezet. Er is veel ongebruikt talent. Dames die niet eens doorhebben hoe goed hun uitstraling en karakter is en daarnaast ook voldoen aan de vereisten om model te zijn. Deze dames willen wij de andere kant van het verhaal laten zien en het modellenwerk leren en hun zelfvertrouwen tegelijkertijd een boost geven. Dat hebben ze in dit vak nodig, want niet alles wat je ziet is rozengeur en maneschijn.”

Daar je nu naast fotomodel, ook filmster bent, is het een feit dat we niet zo snel van je afkomen? Ze lacht als ze terugblikt naar de momenten op de filmset. "Ik moet toegeven dat ik persoonlijk geen actrice wilde worden. Niet dat ik het geen leuke bezigheid vind, maar het was nooit in mijn straatje gekomen, vandaar dat ik me er niet op concentreerde, maar het was een hele leuke ervaring. Ik zou zelfs acteerlessen willen nemen, om beter te kunnen acteren. Ik heb besloten om te acteren om in mijn carrière steeds een treetje hogerop te klimmen. Dat wil niet zeggen dat ik elke rol zal aannemen.

Aby-Jo, nu een filmster. Dezelfde Aby-Jo die we jaren geleden hebben leren kennen op de planken van Promo Live. Ik kan niet nalaten te vragen hoe ze op dit punt in haar leven is beland? "Ja, ik was toen wat jonger en zag het leven anders. Toen gebeurde er iets heel traumatisch in mijn leven, waarbij ik in een klap het leven dat ik gewend was en kende gewoon totaal kwijt was. Het verlies van mijn moeder en broertje heb ik heel zwaar opgevat. Mensen vertellen je allerlei verhaaltjes, dat je het na een paar jaar vergeet of dat het beter wordt, maar het zijn allemaal sprookjes. Zoiets blijft je voor altijd bij. Het verdriet en het gemis nemen wel een beetje af, omdat je verder moet met je leven. Maar het blijft je echt voor altijd bij."

Ze pauzeert even en kijkt naar haar vingers. "Vooral voor mijn broertje was het het hardst, omdat die in het huis was en het heeft meegemaakt. Hij was echt een moederskindje en hij had dat plotseling ook niet meer. Het is nog steeds een trauma, maar ik heb geleerd het leven meer te waarderen. Geniet van elke dag en leef goed met je naasten, omdat je nooit weet wanneer je je laatste adem neemt. Ik had sommige momenten waarop ik echt dacht dat het leven geen zin meer had, omdat ik alles en iedereen kwijt was.

Ik heb me weer moeten verdiepen in wat ik heb geleerd van mijn ouders, toen ik opgroeide en dat is dat ik het positieve naar me toe moet trekken en negatieve gedachten achterwege moet laten. Ik ben erg christelijk opgevoed, maar toen ik jonger was, snapte ik het nut niet van elke zondag naar de kerk gaan. Maar toen ik me in een duisternis bevond, heeft God me het licht laten zien. Het zijn geen fabeltjes die mensen vertellen, dat je een relatie moet hebben met God en je zo af en toe terug moet trekken en Hem moet vragen je wijsheid, kracht en gezondheid te schenken. Vooral kracht. Dus de ervaring, traumatisch als het ook is, heeft me de mogelijkheid geboden mezelf te leren kennen. Ik weet wie ik ben, wat ik kan en waarvoor ik sta en dat kan niemand me ontnemen."

Nog onder de indruk van haar relaas, besluit ik van onderwerp te veranderen en met haar te praten over de toekomst. “Nu stop ik al mijn energie in de ontwikkeling van het modellenbureau. Het is aan het groeien. Er is alleen nog niet zoveel geloof in ons concept. Maar dat komt wel. We zijn een jong bureau, maar hebben in de afgelopen tijd veel geleerd en veel aanbiedingen zowel, nationaal als internationaal gehad.

We hebben bijvoorbeeld een aanbieding gehad om mee te doen met de Bahama’s Fashion week. Jammergenoeg begrijpt men nog niet waarom geld in een model geïnvesteerd moet worden door haar naar het buitenland te sturen. De Surinaamse markt begrijpt nog niet hoeveel winst er gemaakt kan worden met het exploiteren van modellen en fashion. Hierdoor zijn we op ons eigen budget aangewezen en kunnen dus niet alle aanbiedingen accepteren, terwijl we vele goede reacties krijgen op onze modellen.
Naast mijn passie voor het bureau wil ik doorstuderen en zolang ik nog kan, modellenwerk doen. Ik heb de afgelopen weken de contestanten van Miss India Suriname, loop- en presentatietechnieken bijgebracht.”

De tijd is echt voorbijgevlogen. Het interview was zo hartverwarmend dat ik niet eens doorhad dat we al twee uurtjes aan het babbelen waren. Tot slot vraag ik haar wat ze te zeggen heeft aan de lezers van dit verhaal? "Wel, ik zal zeggen, maak het beste van je leven, je leeft maar een keer. Maar dat wil niet zeggen dat je uit de maat moet doen. Verder wil ook meegeven dat je iemand eerst moet leren kennen alvorens een mening te vormen over de persoon. Wij als mensen hebben het recht niet te oordelen over iemand. Als we meer tijd stoppen in de verbetering en ontwikkeling van onszelf hebben we minder tijd anderen te bekritiseren." 

Tekst : gastschrijver
Sanrizz Tjon A Kon